Jaap van Zweden belde. Of ik een goede advocaat was. Hij zat in de problemen. Ik vroeg of hij misschien met een kokendheet dirigeerstokje muzikanten had gebrandmerkt omdat ze te snel of te langzaam speelden. Maar dit soort nazipraktijken laat hij graag aan de gezellige Groningse corpsballen van Vindicat over. Nee, hij werd beschuldigd van grensoverschrijdend gedrag. Hij had musici te hard en te streng toegesproken en was daarom op zoek naar een stevige advocaat.

Ik dacht eerst Gerard Spong, die schaamteloos zou gaan uitleggen dat de mentaal gekneusde orkestleden er zelf om gevraagd hebben om zich door Jaap van Zweden te laten uitkafferen. Domweg door niet weerbaar genoeg te zijn. Bij verkrachte vrouwen had dit motief van Gerard ook erg goed gewerkt.

En ik dacht natuurlijk aan het curieuze echtpaar Knoops, maar realiseerde mij dat dit gerenommeerde advocatenduo op dit moment te druk is met het vrijpeiten van het in opspraak geraakte echtpaar Knoops. Want die twee hebben nogal wat uit te leggen. De klachten aan hun adres zijn niet mals. Gesjeesde mariniers op het balkon van hun kantoor waar ze jarenlang een Noord-Koreaans schrikbewind voerden. De immer wulps geklede mevrouw Knoops jammerde daar niet alleen over de hoerige outfit van de vrouwelijke werknemers, maar luisterde ook schaamteloos alle telefoons af. Nee het was hartstikke gezellig in dit Buitenveldertse Kremlin.

Een deel van hun personeel wordt op dit moment met chonische PTSS-symptomen verpleegd in de voor dit soort gevallen gespecialiseerde Matthijs van Nieuwkerk-kliniek in Hilversum, waar het gestichtsorkest elke zondagochtend huisconcertjes geeft. Dit alleen nog Josti-klanken uitstotende gezelschap bestaat uit muzikanten van door Van Zweden geterroriseerde internationale ensembles. Verder doolt er een snikkende voetbaltrainer rond. Hij heeft vlak voor de finish op kinderlijke wijze het landskampioenschap uit handen gegeven. Deze Italiaan wordt dagelijks bezocht door huilende spelers en radeloze supporters die maar niet snappen waarom de blinde Ajax-directie hun verlosser zo gemakkelijk laat gaan. De Amsterdamse clubleiding verzint nu allerlei slappe smoesjes dat de eisen van de sympathieke Toscaanse filosoof te hoog waren. Wie dit soort directiedrek van die ooit onaantastbare Amsterdamse voetbalclub lekt? Geen idee. Hoe alle roddelrommel in hun vaste clubblaadje De Telegraaf terechtkomt? Via die enge Vera Bergkamp? Haar integere woordvoerder Sonja K.? Dat kan natuurlijk ook. Hoewel die liever met deze krant dealt. Of komt alles gewoon van Gordon, die afgelopen jaar de huisbaas van Farioli was? Om de aanstaande leegloop bij Ajax wordt in Rotterdam en Eindhoven nu alvast vrolijk gegrinnikt.

Het zijn ontluisterende dagen. Zo dacht ik jarenlang dat de Zwarte Cross in de Achterhoek een lokaal feestje was van een aantal vrolijke lokale boerenmafklappers, die opereren vanuit een zootje tweedehands caravans en wat rammelende pipowagens. Maar nu begrijp ik dat dit ooit als alternatief begonnen feestje inmiddels eigendom is van een of ander gewiekst private-equitybedrijf dat vuistdiep in de rechtsdraaiende kont van de democratisch gekozen dictator Donald Trump zit. Deze schimmige organisatie zit in wapens, fossiele energieprojecten en helpt ook nog eens om kansloze Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever uit hun huizen te treiteren.

Toen de Zwarte Cross-jongens mij onlangs belden of ze mij tijdens hun festival mochten interviewen, zei ik onmiddellijk ja. Dat leek me nou leuk. Daarna polsten ze of ik de volgende dag ook nog wilde preken voor een alternatieve kerkdienst voor ongelovigen. Ook daar had ik zin in. Maar toen dacht ik nog dat ik te maken had met een stelletje vrolijke familieleden van Bennie Jolink. Ik wist niet dat er een discutabele roedel Amerikaanse geldwolven achter zat.

Ik weet dat de organisatoren van het festival zich ook kapot schamen voor hun eigenaar die ze gekscherend hun 'boze stiefmoeder' noemen, maar toch heb ik vrijdagochtend afgebeld omdat ik er gewoon slecht van sliep.

En nu? Nu ga ik gewoon slecht slapen terwijl ik over het uithongeren van Gaza denk. We staan erbij en we kijken ernaar. En ooit zeggen we met droge ogen: wir haben es nicht gewusst.

Eigenlijk zoek ik als medeschuldige zelf ook een advocaat.